ลำดวน's profileปล่อยวางคับป๋ม .PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 22

    clash army rock concert

     
    เมื่อวานช้านได้ไป
    คอนเสิร์ตclash army rock concert ด้วยแหละ
    ฮ่าๆๆๆๆโคตรดีใจเลยอะ ที่ได้ไปก็เพราะว่าแม่ของนัทเค้ามาขอให้
    พอแม่นัทขอเส็ดนุ่นก็ได้ไปเลย
    ...โหย...นุ่น..ว่าแม่ของนัทเค้าใจดีนะแล้ว
    ก็เป็นคนที่มีรับผิดชอบสูงมากมาย...
    นุ่นก็ขอขอบคุณไว้ใน ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ^^
    ตอนที่นั่งรถไปกทม.นุ่นไม่ได้ไปรถตู้นะ
    แต่นุ่นไปรถกระบะนั่งกันไป16คนรวมพ่อแม่ของนัทด้วยอะนะ
    ข้างหลังนั่งเบียดๆกันไป10คนข้างหน้า6คนนั่งกันไป
    ตั้งก่า10.00น.ได้มั้งนั่งไปอย่างทรมานอะ
    แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกเพื่อพี่แบงค์ฮ่าๆๆๆ
    ไปถึงที่นั้นก็ประมาณบ่ายโมงก่าๆไปถึงที่impact
    ไม่ค่อยมีใครเลยอะแต่เราไปก่อนไปเจอพี่แบงค์ด้วยแหละ
    แต่เพื่อนถ่ายรูปไม่ทันเห็นแต่ข้างหลังอะพี่แบงค์หล่อมากมายขาว..ตัวสูง..สเปคเลย555+
     มีคนขอพี่แบงค์ถ่ายรูป..พี่แบงค์เค้าบอกว่าเด๋วผมต้องไปซ้อมก่อนคับๆ
    โหยๆโคตรน่ารักเลยวะ(กร๊ากกกก)เอ่อพอพี่แบงค์ไปเราก็รอไปดิ7ชม.ได้(มั้ง)
    เวลาตอนนั้นเราก็เดินร่อนไปเลยแล้วก็ไปเจอเสื้อตัว200บ.แหนะ
    โคตรแพงเลยไม่เปงไรเหรอเนาะเพื่อพี่แบงค์ฮ่าๆๆๆ
     ซื้อเสื้อแถมโพสเตอร์
    อื้ม...พอถึงเวลาที่จะเข้าคอนเสิร์ตไปเราก็ตื่นเต้นมากมาย
    พอได้เข้าไปแร้ว..ตื่นเต้นยิ่งก่าเดิมอีก555+
    พี่แบงค์เอาsilly fools,พี่แน็บก็มา,ชินมาเป็นแขกรับเชิญ
    เสียดายอ่า ไทเทมะมาเซงเลยงิ
    เต้นมันส์มากมายเลยหุหุ แต่ไม่ค่อยมันส์อะ
    เพราะว่าป.จ.ด.มาพอดี เอ่อพอคอนเสิร์ตจบ
    เค้าแจกของอะเราไม่ได้เลยก็รู้อ่านะว่าตัวเองตัวเตี้ย555+
    ไม่เป็นไรๆอย่างมากก็เห็นพี่แบงค์ตัวเป็นๆละว่ะอิอิไม่มีอะไรจะโม้ละ
     [คิดถึงพี่แบงค์เว้ย]เอ่อถึงบ้านตี2อะ555+แร้วบ่ายโมงต้องมาเรียนพิเสดจะบ้าตาย^^
    แล้วมันจะมีคอนเสิร์ตที่เพชรไพบูลอีกอะ
    แต่นุ่นคงไปไม่ได้แล้วแหละ..แม่ว่าอะ..
    ป๊าบอกว่านี้เป็นคนแรกเลยนะที่ไปดูคอนเสิร์ต555+เจ๊แนนบอกว่าไอนี้มันแหวกแนวกร๊ากๆไปละ

    July 16

    อยากไปคอนเสิร์ต

      อ ย า ก ไ ป ค อ น เ สิ ร์ ต
     
    C l a s h   A r m y   R o c k   c o n c e r t
     
     ต อ น เ เ ร ก ก็ นึ ก ว่ า เ เ ม่ จ ะ ใ ห้ ไ ป
     
    เ ต รี ย ม ตั ว อ ย่ า ง ดี เ ล ย...
     
     ( คื อ ว่ า เ ร า อ่ า จ ะ ซื้ อ บั ต ร ต่ อ เ ค้ า
     
    เ พ ร า ะ รู้ ม า ว่ า เ ค้ า จ ะ ไ ม่ ไ ป ค อ น เ สิ ร์ ต เ เ ร้ ว
     
     เ ล ย ก ะ ว่ า จ ะ ซื้ อ ต่ อ เ ค้ า อ ะ น ะ 
     
    นี้!! ยั ง ไ ม่ ไ ด้ บ อ ก พี่ เ ค้ า เ ล ย อ่ า
     
    ว่ า นุ่ น ไ ป ไ ม่ ไ ด้
     
    - -"เ สี ย ใ จ อ ย่ า ง เ เ ร ง )  
     
    ไ อ เ ร า ก็ เ เ อ บ ห ล ง ดี ใ จ อ ยู่ ตั้ ง น า น . . . .
     
    ที่ ไ ห น ไ ด้ เ เ ม่ ไ ม่ ใ ห้ ไ ป เ ซ ง เ ป็ ด เ ล ย อ ะ
    July 13

    เอาไว้อ่านเวลาทะเลาะกันแฟน

     
    ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
    ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น

    แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
    อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก "ไม่ธรรมดา"
    ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น "ความพิเศษ"
    ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
    ก็ในเมื่อคำว่า "พิเศษ" หมายถึงความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
    กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด



    ให้ "ความรู้สึกดีดี" จากจิตใจที่ดีดี
    ให้ "ความอาทรถึง" จากจิตใจที่นึกถึง
    ให้ "ความห่วง" จากจิตใจที่เป็นห่วง
    ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี "สติ"
    ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ "คุกรุ่น"
    ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง "ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม"
    และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง
    ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
    "สิ่งดีดี" จนกระจัดกระจาย
    เพราะ "การให้ความหมาย" ไม่ใช่ "การตั้งความหวัง"
    คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน

    "จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน"

    เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง "การเรียกร้อง"
    "ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ" โดยที่ไม่รู้ตัว
    มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
    เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ
    หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ
    เดินออกมาสูดอากาศเย็น
    หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน
    และอย่าลืมว่า "ความพิเศษ"
    ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
    หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
    ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
    พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้
    ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา
    เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา



    จงให้ "ความพิเศษ" เป็นชีวิตชีวา
    เป็นแววตาที่แจ่มใส
    เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้
    ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม
    ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
    ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
    แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร
    จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ
    เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้
    ที่เย็นที่ตาและที่ใจ

    และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า "คนพิเศษ" คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล
    "ความพิเศษ" นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน

    l o v E l o v E

     
    อ ย า ก ไ ป ค อ น เ สิ ร์ ต พี่ เ เ บ ง ค์ ว ะ เ เ ม่ ไ ม่ ใ ห้ ไ ป เ ซ ง เ ป็ ด ! ! เ ล ย ง่ า
     
     
    รั ก พี่ เ เ บ ง ค์ ม า ก ม า ย
     
    [i]   [L] o v e     [P] ' B a n K    [F] o r e v e r  [Clash] 
                                                                                             
    July 11

    หั ว ใ จ บ อ ก ใ ห้ ฉั น รั ก เ เ ค่ เ ธ อ

    ณ เวลานี้ คงไม่มีใครปฏิเสธที่จะเรียกร้องหาความรู้สึก

    ที่เรียกว่า ` รัก `

    ต้องการความดูแล เอาใจใส่ จากคนที่หัวใจ

    เรียกว่า ` คนรัก `


    หลายครั้ง หลายหน ที่ความรักเดินทางเข้ามาทักทาย

    แทบจะทุกคนที่เชื่อ และมั่นใจ ว่า

    รักครั้งนี้ คนรักคนนี้

    จะเปนรักครั้งสุดท้าย แม้จะไม่ใช่รักครั้งแรก

    แต่ขอเป็นรักสุดท้าย

    และต้องการให้คนรักคิดเช่นเดียวกัน

    แต่นั่นมันคือ ความคิด ความฝัน มันไม่ใช่ความจริง

    บางคู่ ทำให้เรื่องราวที่อยู่ในความฝันนั้น เป็นจริงได้

    แต่บางคู่ ทำลายมันตั้งแต่เดินทางไปด้วยกันยังไม่ถึงครึ่งทาง

    และ อีกบางคู่ ที่ต้องการเดินทางและสร้างฝันร่วมกัน

    เพื่อทำเรื่องราวที่วาดฝันไว้ให้มันเปนจริง

    แต่ต้องพบอุปสรรคมากมายจากสิ่งแวดล้อมรอบๆตัว

    ทำให้ความฝันนั้นหลุดลอยไป และไร้ประโยชน์ที่จะรั้ง

    เพราะอีกฝ่ายย่อมไม่มีความสุขแน่

    กับการที่สิ่งแวดล้อมรอบๆตัวของคนรักไม่ต้อนรับ

    แต่กลับจะผลักไสตัวเองให้ไกลออกไปทุกที

    ทั้งที่หัวใจยังมีรักจนเต็มหัวใจ นั่นเท่ากับว่า

    ความฝันพังทลาย



    หากรู้สึกรักกับใครบางคนแล้ว ย่อมไม่มีใครคิดถึงวันที่จะต้องเลิกรา

    มีแต่เพียงความคิดที่ว่า เราจะประคับประคองรักของเรา

    ให้นานที่สุด และมีความสุขมากที่สุด

    ไม่มีใครนึกถึงวันที่หมดรัก ไม่มีใครนึกถึงวันที่ไม่มีกันและกัน

    เพียงแค่หัวใจบอกว่าให้ฉันรักแค่เธอ และ รักแค่เธอเท่านั้นเอง


    ***ความคิดทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น นั้นก้อเพราะ ` รัก ` เพียงคำเดียว***

    July 08

    ..ยังรอเธอที่เดิม..

     
     
    บางที ความรัก ..ก็สอนให้เรารู้จัก อดทน ว่ามั๊ย?
     
    อดทน ....เพื่อใครสักคน ด้วยใจ
     
    อดทน ....รอใครสักคน อย่างมีความหวัง
     
    อดทน ....เฝ้าหวังว่า สักวันความรักจะหวนกลับมาอีกครั้ง
     
    ในวันที่เราไม่รักกัน... คือวันที่เราต้องถามใจตัวเองว่าเรายังต้องการ ความรัก นั้น ...อยู่มั๊ย?
     
    ไม่ว่ามันจะผ่านไปนานแค่ไหน ...
     
    ใจของฉัน ก็ยังคงเป็นของคุณ (เหมือนที่เคยบอกเธอ)
     
    ฉันเอง ก็ยังเป็นคนของคุณ(เหมือนที่เคยเป็นมา)
     
    ขอให้รู้เอาไว้ ...ว่าลมหายใจฉันเพื่อเธอ(ตลอดไป)
     
    ...ฉันยังห่วงใย นานเท่าไรยังรักเธอ เหมือนแค่ก่อน
     
    เป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป ฉันยังเฝ้าดู
     
    และอยากจะรู้ความเป็นไป เพราะว่าฉัน รักเธอ คนเดียว
     

    Image hosted by TinyPic.com

                 
    July 07

    อย่ารอรักแท้ แต่จงรักและไขว่คว้า



     
    ...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ...มีครูกับลูกศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งใกล้กับสนามหญ้าอันกว้างใหญ่ มีครูกับลูกศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งใกล้กับสนามหญ้าอันกว้างใหญ่ ทันใดนั้น ลูกศิษย์คนหนึ่งก้อถามขึ้นมาว่า

    ลูกศิษย์ : อาจารย์คับ ผมสงสัยจังเลยว่า เราจะหาคู่แท้เราเจอได้ไงคับ อาจารย์บอกผมหน่อยได้ไหม คับ?
    อาจารย์ : (เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะตอบ) อืม มันเป็นคำถามที่ยากนะ ในขณะเดียวกันมันก็เป็นคำถาม ที่ง่ายเหมือนกันนะ
    ลูกศิษย์ : (นั่งคิดอย่างหนัก) อืม?....งงครับไม่เข้าใจ
    อาจารย์ : โอเค งั้น เธอลองมองไปทางนั้นนะ ตรงนั้นน่ะ มีหญ้าเยอะแยะ เลยใช่ไหม เธอลองเดิน ไปหาหญ้าต้นที่สวยที่สุด แล้วเด็ดมาให้ครูสิ ต้นเดียวเท่านั้นนะ แต่ว่า เวลาเธอเดินเนี่ย เธอต้องเดินไป ข้างหน้าอย่างเดียวนะ ห้ามเดินถอยหลัง เข้าใจไหม
    ลูกศิษย์ : ได้เลยครับ อาจารย์ รอสักครูน่ะครับ (ว่าแล้ว ก้อวิ่งตรงไปยังสนามหญ้า) หลังจากนั้นไม่นาน....
    ลูกศิษย์ : ผมกลับมาแล้วครับอาจารย์
    อาจารย์ : อืม...แต่ทำไมครูไม่เห็นต้นหญ้าสวย ๆ ในมือเธอเลยหละ
    ลูกศิษย์ : อ๋อ คืองี้ครับจาน ตอนที่ผมเดินไปแล้วผมเจอต้นหญ้าสวย ๆ เนี่ย ผมก้อคิดว่า เออ เดี๋ยว ก้อคงเจอต้นที่สวยกว่านี้ ดังนั้นผมก็เลยไม่เด็ดมัน แล้วผมก็เดินไปเรื่อย รู้ตัวอีกที มันก็สุดสนามหญ้าแล้ว ครับ จะเดินกลับก้อไม่ได้ เพราะอาจารย์สั่งห้ามไว้
    อาจารย์ : นั่นแหละ คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตจริงหละ ... เรื่องนี้ต้องการที่จะสื่ออะไรกับเรา ต้นหญ้า ก็คือ คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวคุณ ต้นหญ้าที่สวยงาม ก็คือ คนที่คุณชอบ หรือคนที่ดึงดูดคุณนั่นแหละ ส่วนทุ่งหญ้า ก็คือ เวลา ... เวลาที่คุณจะหาคู่แท้ของคุณ อย่ามัวแต่เปรียบเทียบ แล้ว คิดว่า คงจะมีที่ดีกว่านี้ เพราะถ้าคุณ มัวแต่ เปรียบเทียบ คุณจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ อย่าลืมว่า..."เวลาไม่เคยย้อนกลับ" ไม่ใช่แค่ความรักเท่านั้น เรื่องนี้ ยังสามารถใช้ได้กับ การหาคนที่จะมาทำงานร่วมกับคุณในชีวิต หรือ แม้กระทั่งงานที่เหมาะสมกับคุณ ดังนั้น มันจึงเป็นสัจธรรม ที่ว่า ..."จงรัก และ ไขว่คว้า โอกาสที่คุณมีในขณะนี้ อย่ามัวแต่เสียเวลา บางครั้งคนเราก็มีโอกาสเลือกแค่ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น..."
    July 05

    เมื่อได้รัก

     
     
    เมื่อตอนอายุ 5 ปี ..
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอเอียงคอน้อยๆ ..
    กระพริบตา-อันกลมโตของเธอ ..
    แล้วถามฉันว่า …
    “หมายความว่า..อะไรหรือ?”

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 15 ปี
    ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอ
    เธอหน้าแดงก่ำ ..ก้มหน้า-เล่นชายเสื้อเธอเอง
    รู้สึกว่า..เธอกำลังยิ้มอยู่

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 20 ปี
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอซบลงบนไหล่ฉัน ..กอดแขนฉันไว้แน่น
    ราวกับกลัวว่า...ฉันจะหายจากไป..ต่อหน้าเธอ

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 25 ปี
    ฉันบอกว่า...ฉันรักเธอ
    เธอวางอาหารเช้าไว้บนโต๊ะ ..
    แล้วเดินมาดึงจมูกฉัน...พร้อมกับพูดว่า...
    “รู้แล้ว! ตื่นขึ้นมาได้แล้ว ..จะนอนไปถึงไหน?”

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 30 ปี
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอหัวเราะ..แล้วพูดว่า
    “ถ้าเธอรักฉันจริงๆ ..เลิกงานแล้ว..ก็อย่าเถลไถลไปที่อื่นสิ
    แล้วก็..อย่าลืมซื้อกับข้าวมานะ!”

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 40 ปี
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอเก็บจานชามบนโต๊ะไปล้าง...พร้อมกับพูดว่า
    “รู้แล้ว.. รู้แล้ว...รีบๆไปสอนการบ้านให้ลูกไป!”

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 50 ปี
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอนั่งซักเสื้ออยู่ ..แล้วพูดกับฉัน..โดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา
    “จริงหรือ? ในใจเธอ..ไม่ใช่คิดอยากจะให้ฉันตายเร็วๆรึไง?”
    แล้ว..เธอก็หัวเราะไม่หยุด

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 60 ปี
    ฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอหัวเราะ-พลางทุบไหล่ฉัน
    “ตาบ้า! ลูกๆก็โตกันหมดแล้ว.. ยังจะมาทำปากหวานอีก!”

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 70 ปี
    เรา..นั่งอยู่บนเก้ายาว ..ทบทวนจดหมายรัก...
    ที่ฉันเขียนให้เธอ...เมื่อ 50 ปีก่อน..ด้วยกัน
    มืออันเหี่ยวย่น-ของเราสองคน..ก็จับกันไว้ตลอด
    เมื่อฉันบอกว่า..ฉันรักเธอ
    เธอมองหน้าฉัน-แล้วยิ้มให้
    ถึงแม้ใบหน้าเธอ..จะเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น
    แต่..เธอก็คงยังแลดูสวยงาม..เสมอ

    ----------

    เมื่อตอนอายุ 80 ปี
    เธอบอกว่า..เธอรักฉัน
    แต่..ฉันไม่ได้พูดอะไร-สักคำ
    เพราะว่า..ฉันร้องไห้ออกมา
    นี่..เป็นวันที่ฉันมีความสุข..มากที่สุดในชีวิต
    เพราะว่า..
    ในที่สุด..เธอก็ยอมพูดออกมาว่า..
    “ฉัน รัก เธอ”
     
    (ซึ้งเนาะ)
    July 02

    ที่มาของอาการหึงหน้ามืด

     

    สาเหตุที่เขาหึงหวงขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเราก็ได้

    ลองสำรวจพฤติกรรมตัวเองสิว่า

    เข้าข่ายเป็นตัวผลักดันให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์หึงหวงเหล่านี้บ้างไหม

    เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย การทำตัวเป็นคนรักอารมณ์แปรปรวน

     เดี๋ยวหวานแหวว เดี๋ยวเย็นชา อีกฝ่ายย่อมหวั่นไหว รู้สึกไม่มั่นคง

    ทำตัวลึกลับเกินไป ต้องโทษความเป็นตัวของตัวเองและ

    ความมีโลกส่วนตัวสูง เราไปไหนมาไหน ทำอะไร

    ไม่เห็นต้องคอยรายงานใคร

     ช่วยไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะระแวงหึงหวง

    ไม่โทรฯ บอกกล่าว

    เวลาอยู่ด้วยกัน เราก็ทุ่มเทเต็มที่ แต่เดินทางบ่อยและไม่เคยโทรฯ หาเลย

    ระหว่างที่ไม่อยู่คู่รักทุกคนต้องการกำลังใจ

    เมื่อขาดหายไปแบบนี้ความหึงหวงจึงปะทุ

    ไม่บอกว่าต้องการความเป็นส่วนตัว

    ถ้าคู่ของเราเป็นพวกสังคมจ๋า เขาคงไม่สนใจว่า

    มีคนประเภทที่ต้องการอยู่คนเดียวบ้างบางเวลา

     เพราะฉะนั้นจึงต้องอธิบายให้เขาเข้าใจว่าอาการปลีกวิเวกแบบนี้ไม่เกี่ยวกับเขา

    แต่เป็นนิสัยของเราเท่านั้น

    บอกไปเลยว่ามีเขาคนเดียวเท่านั้น

    นี่คือไม้ตายสุดท้ายในการรับมือกับคนขี้หึง

    คือบอกไปเลยว่ามีเขาคนเดียวเป็นเจ้าของหัวใจ

     รักจัง โคตรเอ็งเลย อะไรประมาณนั้น ถ้าเขายังไม่คลายความหึงหวง

     หาใหม่ดีกว่าเนอะความหึงหวงถ้ามีแค่นิดๆ หน่อย

    ชีวิตรักจะสดชื่น

     แต่ถ้ามันเกินไปมันบั่นทอนความสัมพันธ์

    July 01

    เซง

     
    เ ซ ง ว ะ ไ อ เ หี้ ย
     
    กู ไ ม่ เ ค ย ทำ ดี
     
    สำ ห รั บ มึ ง ห ร อ ก
     
    สำ ห รั บ มึ ง
     
     กู
     
     ทำ ผิ ด ต ล อ ด เ เ ห ล ะ
     
    * กู ค ง เ ป็ น ค น ที่ ผิ ด ต ล อ ด ก า ล ล ะ มั้ ง *
     
    เ ซ ง ว ะ ไ อ สั ด

    -*-

     
    ปวดหัวอ่า ทำไงดี
     
    อยากเล่นกันบราวเล่นไม่ได้- -*
     
    เบื่อชีวิตเดิมๆ
     
    วันนี้ตื่นสายได้ไงไม่รู้อะ-*-
     
    ตื่นมาก็ตึบๆเลยหัว