++++ ใคร คือคนที่คุณคิดว่า คุณต้องการเขาอยู่เสมอ ++++
คนคนนี้แหละ ที่เรียกว่า “คนพิเศษของใจ” คนพิเศษของใจคุณ คือ
คนที่คุณต้องการเขา คนที่คุณผูกพันกับเขามาก มากกว่าใครๆ
เขาเป็นคนที่คุณคิดว่า คุณต้องการเขาอยู่เสมอ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเพียงไหน เขาจะเปลี่ยนไปอย่างไร
เขาจะเป็นคนเดิมของคุณหรือเปล่า และถ้าคุณเคยทำให้เขาเสียใจ
หรือทำอะไรที่คุณจะต้องเสียเขาไป แล้วเขายังกลับมาหาคุณอีก
คุณเชื่อเถอะว่า คนคนนี้แหละเขารักคุณ จริงใจ หวังดี
และห่วงใยคุณอยู่ตลอดเวลา และเขายังต้องการคุณอย่างที่คุณต้องการเขา
คุณจะเป็นคนพิเศษของใจกันและกัน รักษาและถนอมคนคนนี้ไว้ให้ดีนะ 
               แล้วคุณจะมีความสุข เชื่อเถอะ !!!!!!      

                                                                                                                        

		. ความรักแบบไม่ผูกมัด (Ludus) ความรักเป็นเกมชนิดหนึ่งเพื่อความบันเทิงของทั้งสองฝ่าย หลีกเลี่ยงการ ผูกมัด สามารถผลัดเปลี่ยนคู่ไปได้เรื่อยๆ พยายามที่จะไม่สร้างความผูกพันทางอารมณ์อย่างลึกซึ้งกับใคร เพื่อรักษาความเป็นอิสระของตน ถึงแม้จะไม่ต้องการทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวด แต่การโกหกและความไม่จริงใจถือว่าเป็นการเล่นตามกติกา ที่มีความรักแบบนี้จะไม่หึงหวงหรือแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ และอาจเห็นชอบให้คู่ของตนมีความสัมพันธ์กับผู้อื่นได้ ทั้งนี้เพื่อสร้างความสมดุลในความสัมพันธ์ของตน 3. ความรักแบบมิตรภาพ (Storge) ความรักพัฒนามาจากมิตรภาพ เป็นความรู้สึกรักใคร่อันเนื่องมาจากการคบหากันมาเป็นเวลานาน ไม่ได้มีความ รู้สึกตื่นเต้น เร่าร้อน แต่เน้นการที่ทั้งสองฝ่ายมีความสนใจร่วมกันและมีกิจกรรมร่วมกัน ความรักเป็นสิ่งที่มั่นคงที่ผนวกเข้าไปกับการดำรงชีวิตตามปกติ 4. ความรักแบบลุ่มหลง (Mania) ผู้ที่มีความรักแบบนี้จะใฝ่หาความรัก แต่เชื่อว่าความรักเป็นความเจ็บปวด ปรารถนาความใกล้ชิดและต้องการความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ต้องการให้คู่รักของตนแสดงความรักมากกว่าปกติ เมื่อใดที่คู่ไม่ได้แสดงความใส่ใจ หรือไม่แสดงความรัก ตามที่ปรารถนาอาจจะทำร้ายตนเพื่อเอาชนะความรัก คู่รักประเภทนี้เชื่อว่าเมื่อปราศจากความรักจากอีกฝ่าย ชีวิตก็ไม่มีคุณค่าอีกต่อไป 5. ความรักแบบมีเหตุผล (Pragma) เป็นความรักที่ตั้งอยู่บนรากฐานของความเป็นจริง ผู้ที่มีความรักแบบนี้จะแสวงหาคู่ที่เหมาะสมกับตนมากที่สุด เชื่อว่าความสัมพันธ์จะราบรื่นก็ต่อเมื่อคู่รักสามารถตอบสนอง ความต้องการพื้นฐานของกันและกัน ได้แสวงหาคนที่มีลักษณะคล้ายตนหรือต่างจากตน แต่ช่วยเติมเต็มส่วนที่ขาด การเลือกคู่จะมีลักษณะคล้ายรักเผื่อเลือก ทั้งนี้ก็เพราะคาดหวังสัมพันธภาพที่ยั่งยืน 6. ความรักแบบเสียสละ (Agape) เป็นความรักที่ปราศจากความเห็นแก่ตัว ต้องการเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับมีความห่วงใย และคำนึงถึงความสุขของคู่รักเป็นสำค ัญ โดยไม่ใส่ใจกับความต้องการของตนเอง "การให้" เป็นปัจจัยสำคัญของความรักแบบนี้ นักจิตวิทยาได้ทำการศึกษาพบว่า ในชีวิตจริงคู่สมรสจะมีรูปแบบความรักที่คล้ายคลึงกัน เมื่อเปรียบเทียบระหว่างคู่ที่มีความสัมพันธ์ยาวนานกับคู่ที่เลิกราไป พบว่าประเภทแรกจะมีความรักแบบเสน่หาสูงกว่า และมีความรักแบบไม่ผูกมัดต่ำกว่าประเภทหลัง รูปแบบของความรักอาจเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา และลักษณะของบุคคลที่เรามีความสัมพันธ์ด้วย *ใครที่เข้ามาอ่านแล้วก็ช่วยบอกด้วยนะค่ะว่าตัวของคุณมีความรักแบบไหนและก็บอกด้วยว่าคุณต้องการความรักแบบไหน*

 

กฎทองข้อที่ 1 เราจะไม่โกรธพร้อมกันทั้งสองคน อย่างที่คนโบราณเค้าว่า ถ้า.... เขาร้อนเป็นไฟ คุณก็ต้องเย็นให้ได้ดั่งน้ำ (น้ำเปล่านะ ไม่ใช่น้ำมัน)

We will not simultaneously get angry. Be cool as water whenever another one being fire.


กฎทองข้อที่ 2 เราจะไม่ตะโกนใส่กันเด็ดขาด ยกเว้นตอนเกิดไฟไหม้บ้านกระทันหัน

We will not shout into each others faces beside our house is accidentally on fire.


กฎทองข้อที่ 3 จำไว้ว่าไม่มีใครชอบคำติ หากจะคุยถึงสิ่งที่คุณไม่ชอบให้เขาทำ อย่าลืมพูดให้หวานๆ เข้าไว้ (ไม่ใช่พูดว่าน้ำตาลๆๆๆนะ)

Nobody loves to be criticized. When talking of what you dislike or need his/ her improvement, use soft & sweet words.


กฎทองข้อที่ 4 เราจะไม่มารื้อฟื้นเรื่องบาดหมางในอดีต ถ้าจะคุยเรื่องเก่าๆ เลือกเรื่องหวานๆ ของสองเราจะดีกว่า

We will not revive any bad old practices, but only our romaces.


กฎทองข้อที่ 5 ทำให้เขารู้สึกว่า เขาสำคัญสำหรับคุณเสมอ

Make him/ her know how much s/he means to you.


กฎทองข้อที่ 6 สัญญากันนะว่าเราจะไม่โกรธกันข้ามคืน เพราะคุณนั่นแหล่ะจะนอนไม่หลับ คุยกันให้เข้าใจกันก่อนดีกว่าหันหลังให้กัน

Promise me that we will not peevish over-night. Talk face to face not back-chat.


กฎทองข้อที่ 7 คุยกันให้มากหน่อย จะช่วยให้ความรักระหว่างเราเข้าใจกันมากขึ้น จะเป็นเรื่องอะไรก็ได้ที่คุณเจอะเจอ เรื่องงานของคุณ หนังสือที่คุณเพิ่งอ่านจบ ลองเล่าสู่กันฟัง แล้วคุณจะรู้สึกได้เลยว่าเราผูกพันกันมากขึ้นกว่าเดิม

Tell him or her more about anything in your life to tie you up together.


กฎทองข้อที่ 8 ถ้ารู้ตัวว่าทำผิดก็ขอโทษซะ ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียฟอร์มหรอก

Don''t be shy to show him/her your apology. When you have something mistaken


กฎทองข้อที่ 9 อย่าเข้าใจผิดว่าการอยู่ด้วยกันตลอดเวลา หมายถึงความเอาใจใส่อย่างแท้จริง เพราะการใส่ใจ คือการให้ความสนใจเต็มร้อยเวลาที่อยู่ด้วยกัน ไม่ใช่คุณนั่งฟังเขาพูด แต่ดูทีวีไปด้วย

Don''t misunderstand that being together always is to show your heedfulness.

กฎทองข้อที่ 10 อย่าลืมทำให้เขารู้ว่า เรายังรักกันเสมอ …

Lastly, realize him/ her that your love still exists and will be eternally last.

กฎข้อพิเศษสำหรับใครบางคน การที่จะได้รู้จักใครซักคนเป็นเรื่องที่วิเศษ อย่าให้เพียงแค่เรื่องเล็กน้อยชั่วไม่กี่นาที ตัดสินใจทำลายความสัมพันธ์ที่มีมา... มันคุ้มกันแล้วเหรอ!!

เพียงคำว่าอภัยและปรับตัวเข้าหากันใหม่ สิ่งดีๆ อาจมีขึ้นโดยที่คุณไม่รู้ตัว ปัญหาเกิดเพราะไม่คุย ปัญหาเกิดเพราะไม่คิดจะแก้ไข ปัญหาเกิดเพราะทิฐิ ปัญหาเกิดเพราะคิดว่าไม่รู้จะทำไปทำไม ปัญหาเกิดเพราะนึกถึงแต่ตัวเองคิดว่าทำอย่างนี้ดีที่สุด ...แล้วอีกฝ่ายคิดแบบเดียวกับคุณหรือเปล่า สุดท้ายก็มีแต่ความเสียใจ....

คุณเลือกที่จะยอมรับในสิ่งที่เค้าทำ แล้วรักษาสิ่งดีๆ ต่อไป หรือเลือกที่จะทำลายเมื่อคุณไม่ได้มาซึ่งสิ่งที่คุณต้องการ!!

ขอโทษ ในสิ่งที่ไม่ตั้งใจ ไม่เจตนา ไม่สามารถล่วงรู้มาก่อน
มันคืออุบัติเหตุ ยังพอให้อภัยได้

ขอโทษ ในสิ่งที่บอกว่าไม่ตั้งใจ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าขืนยังทำต่อ

ขอโทษ ในสิ่งที่แก้ไขได้ แต่กลับไม่ทำอะไร
ปล่อยจนยากเกินแก้ไข.....น่าให้อภัยไหม
เช่นกัน....มันก็เหมือนกับคนทิ้ง และคนถูกทิ้ง สองคำใกล้เคียงกัน
แต่ความหมายและการกระทำตรงข้ามกัน..โดยสิ้นเชิง
เหตุผลของคนทิ้ง มีคนใหม่... รักคนเก่า....จำเป็นต้องเลือก

ขอโทษ...
คำพูด...ที่เหมือนกับยอมรับการกระทำตัวเอง
คำพูด...ที่ทำให้ดูเป็นคนเลวน้อยลงมาหน่อย
คำพูด...ที่บ่งบอกว่ากำลังสำนึกผิด
แต่.....
มันเป็นคำพูดเดียวที่คนถูกทิ้งไม่อยากฟัง
มันเป็นคำพูดที่ง่าย แต่ไร้ความรับผิดชอบที่สุด

ขอโทษ...
ไม่ช่วยให้ความเจ็บปวดในใจลดน้อยลง...เลย
มีแต่บีบให้ต้องว่าพูดคำว่า "ไม่เป็นไร"
ทั้งที่ใจเจ็บเจียนตาย.....

คำว่าขอโทษ...อาจฟังดุเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน
ทำผิด..รู้ว่าผิด..ขอโทษ..แก้ไข..เริ่มต้นใหม่

แต่คงใช้ไม่ได้ทุกสถานการณ์แน่ๆโดยเฉพาะเรื่องความรัก
โยนคำว่า "ขอโทษ"มากองไว้ตรงหน้า
คนทิ้ง กลับหนี...ไม่ยอมรับรู้อะไร นี่หรือ "ขอโทษ"
ไม่เห็นจะได้รับโทษอะไรอย่างที่ขอ....

คนเรา..ก่อนทำอะไร...ก่อนจะเอ่ยคำ"ขอโทษ"
คิดให้ดี ให้รอบคอบ ถ้าไม่อยากทำร้ายใคร
จงหยุดก่อน..ที่อะไรมันจะยากเกินเยียวยา
คำ"ขอโทษ" รู้สึกผิด สำนึกผิด มันไม่ช่วยอะไรเลย
มีแต่จะสร้างความเจ็บช้ำให้อีกฝ่ายที่ต้องทนรับฟัง

ถ้าตั้งใจจะทิ้ง...ตั้งใจจะทำร้าย..ตั้งใจจะหลอก
แล้วหาเหตุผลแก้ตัวไม่ได้ ...ละก็
อย่า"ขอโทษ"ให้เปลืองน้ำลาย

สู้บอกความจริง...คนฟังยังจะรู้สึกดีซะกว่า

 

 

 

 

 

เป็นข่าวหน้าหนังสือพิมพ์...ว่า...ดาราวัยรุ่นผู้มีไหวพริบปฏิภาณดีมากคนหนึ่ง..ถูกข่มขืนขณะเดินเข้า บ้านในซอยเปลี่ยว..ยามค่ำคืน...

ปวีณา : ทำไมถึงกลับบ้านดึกดื่นล่ะจ๊ะหนู... ? แล้วหนูกลับบ้านยังไง .?

ดาราสาว : มีดาราหนุ่มรุ่นพี่มาส่งค่ะ...แต่ด้วยไหวพริบของหนูหนูสังเกตว่าเขาเป็นคนขี้หลี...ถ้าให้รู้จักบ้านก็จะตามมาตื้อจนรำคาญจึงให้ส่ง แค่ปากซอย...แล้วหนู เดินเข้ามา

ปวีณา :แล้วเกิดอะไรขึ้น...?

ดาราสาว :มีผู้ชายคนหนึ่ง..รูปร่างสูงใหญ่..ล่ำสัน.มีอาการเมาเล็กน้อยเดินตามหนูมา..ด้วยไหวพริบของหนู..หนูรู้ได้เลยว่าไม่ได้มาดีแน่...

ปวีณา : แล้วยังไงต่อจ๊ะ... ?

ดาราสาว :หนูตัดสินใจออกวิ่ง..แต่ชายคนนั้นก็วิ่งตามทันที..ด้วยไหวพริบหนูรู้ว่าวิ่งยังไงก็คงไม่เร็วกว่าผู้ชายอยู่ดียังไงเขาก็ต้องตามทัน..และใช้กำลังแน่นอน

ปวีณา : ยังไงต่อจ๊ะ.. . ?

ดาราสาว :ด้วยไหวพริบของหนู..หนูตัดสินใจหยุดวิ่ง..เพื่อไม่ให้ต้องเจ็บตัวหนูตัดสินใจ เจรจาต่อรอง....

ปวีณา : ผลการเจรจาเป็นอย่างไรจ๊ะ. ?

ดาราสาว :หนูบอกเขาว่า..ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องใช้กำลัง.. ไม่เกิดผลดีต่อทั้งสอง ฝ่าย.. หนูยินยอม ทำตามที่ เขาต้องการ...

ปวีณา :เรื่องเป็นอย่างไรต่อจากนั้น... ?

ดาราสาว : ด้วยไหวพริบของหนู...หนูชวนเขาเข้าไปในซอกตึกลับตาคนแล้วต่างคนต่างถอดเสื้อผ้าของตัวเอง หนูถกกระโปรงขึ้นมาเหนือเอว.ส่วนเขาปลดกางเกงตกลงมากรอมเท้า

ปวีณา : เรื่องเป็นยังไงต่อจ๊ะ... ?

ดาราสาว : ลองใช้ไหวพริบคิดดูสิ..ว่า.ชายที่รูดกางเกงลงไปกองที่ตาตุ่ม..กับหญิงสาวที่ถกกระโปรงขึ้นเหนือเอว...ใครจะวิ่งเร็วกว่ากัน...?


ปวีณา : แต่อย่างน้อยเค้าก็เห็นของลับหนู??

ดาราสาว : ด้วยไหวพริบ? หนูก็ไม่ยอมเสียเปรียบหรอกค่ะ หนูใช้ก็เวลาครู่หนึ่งเพื่อจ้องดูของเขาเหมือนกันก่อนวิ่งหนี??

ปวีณา : (ทำหน้าเอ๋อ)?????....แล้วหนูรู้สึกยังล่ะค่ะ ??

ดาราสาว : เสียดาย????

****อ๊ะ....ชอบล่ะสิ(เอิ๊กๆ)\(>.<)/****